ان روز

آن روز

آن روزی که تو را دیدم

آرزو کردم تو را داشته باشم

و تو را به دست آوردم

روزها چه شیرین ،چه خوش بود

               ***      

بهار را دوست دارم

اما پاییز را بیشتر دوست دارم

چون تو را در آن پیدا کردم

زیر باران برگ

 همیشه تو را دوست داشتم

آرزوهایمان را باهم مرور می کردیم

تو چقدر شیرینی عزیزم!!!

مثل عسل !

می دانستی که خنده های زیبایت عاشقم کرد؟

تو تنها آرزوی من هستی

صدای خش خش برگها زیر پاهایت را می شنوم!

برای اولین بار است که ازرنگ سرخ خون به این اندازه  ذوق زده می شوم

سرم گیج می رود

همه چیز از جلوی چشمم می گذرد

سر قبر تو ایستاده بودم؟!!!

و دو روز بعد بر روی زمین خوابیده ام؟؟؟!

               ***

و این آخرین کلماتی بود که بر زبان آورد...!!!

او برای من مَرد ، در حالی که تنها هجده سال داشت ...

|+|

برداشت ازاد از کلیله و دمنه جدید احسانی

سلام خوشبختی.راستش میخواستم یه مطلب بنویسم از یه موضوع مهمی.نمیدونم از کجا شروع کنم اخه خیلی ذوغ زده شدم .راستش یکی از رفقای گل پیام نوریمون به ما یه پیشنهاد داده .خوب حالا پیشنهادش چیه؟به ما گفته می خوام یعنی میخوایم یه نشریه بین المللی احداث کنیم که تو خاور میانه لااقل حرف اولو بزنه.به منم پیشنهاد عضویت داده وگفته یه جایی اون بالا بالاها هم واسه تو اخه نیست که من همیشه اون بالا بالاها میپرم...تازه یه پیشنهاده مالی فوق العاده داده گفته حقوقت بالای 30000000 دلار یعنی دستمزدی مساوی رودفن نیسترروی بازیکن تیم ریال مادرید و حتی بالاتر از خوزه مورینیو.وای من با این همه پول چیکار کنم راستش میخوام هر چی ماشین فولوکس تو دنیا هست بخرم.اگه به شما همچین پیشنهادی بدن چکار میکنید احتمالا باید منتظر باشید تا حسن ننه گلاب بیاد سراغتون تا بهتون یه قلب کمک کنه.خلاصه ما که موندیم چه کنیم چونکه یه پیشنهادم از تیم همیشه قهرمان منچستر که توی کهکشان راه شیری تکه هم به ما شده.البته اون پیشنهاد اولیه بد نیست هر چند که جای صحبت داره.یه شعرم در این باره گفتم      الو الو گوشیو بردار          کیه کیه زنگ میزنه با زنگاش دل منو پر میزنه                منم منم مجتبی جون           کدوم کدوم مجتبی همون که همکلاسی با زنگاش همیشه می هراسی                کدوم کدوم هراسی من که ندارم هیچ ترسی                         کارت دارم بارت دارم برادر وسواسی                اسی اسی مجتبی به گوشم چیکار داری                              ما میخوایم یه نشریه بزنیم تو خاور میانه تک باشه حقوق بالا مزایا بالابگو بگو که هستی                        اره اره که هستم می خوای پنجه هامو از زیر در نشون بدم...                                                        قصه ما به سر رسید کلاغه به خونش نرسید.این داستان ادامه دارد...

|+|